صاحبش به ارمغان مىآورد . از سخنان امام على عليه السّلام است كه : « هيچ عملى با تقوا اندك نيست ؛ و چگونه اندك است آن چه پذيرفته شود ! » « 1 » ( فاستتروا في بيوتكم ) اين جمله خطاب به مردم عوام و غوغاگران است و آنان را به سكوت و وارد نشدن به مسائلى از آنها اطلاع ندارند ، دعوت مىكند تا آشوب و فتنه به پا نشود . امام عليه السّلام در وصف غوغاگران مىگويد : « آنان ، اگر جمع شوند ، آسيب مىرسانند و اگر متفرق شوند ، سودمند خواهند بود . . . » گفته شد كه زيان اجتماع آنان را دانستيم ؛ اما تفرقه آنان چه منفعتى دارد ؟ امام عليه السّلام پاسخ داد : « صاحبان حرفه‌ها به كارهاى خويش باز مىگردند و مردم از كار آنها بهره‌مند مىشوند . » « 2 » ( و أصلحوا ذات بينكم ) منظور امام عليه السّلام ، ايجاد الفت و محبت است و در حديثى آمده است : « اصلاح ميان افراد از تمام نمازها و روزه‌هاى انسان ، برتر است » « 3 » ( و التوبة من ورائكم ) منظور از « ورائكم » در اين جا يعنى پيش‌روى شما است . در قرآن نيز آمده است : مِنْ وَرائِهِ جَهَنَّمُ . . . « 4 » يعنى در پيش روى آنان دوزخ قرار دارد ؛ چه آن كه عذاب ، سرانجام معصيت كار است . ( و لا يحمد حامد إلا ربه ) تنها خداوند سزاوار سپاس و ستايش است . ( و لا يلم لائم إلا نفسه ) گنه‌كار تنها خود را ملامت مىكند ؛ چه آن كه از دعوت حق و عدل روى برگردانده و به هواى نفس و نادانى خويش پاسخ داده است .

--> ( 1 ) . « لا يقلّ عمل مع التّقوى و كيف يقلّ ما يتقبّل » نهج‌البلاغه : قصار 93 . ( 2 ) . « هم الّذين إذا اجتمعوا ضرّوا و إذا تفرّقوا نفعوا . فقيل : قد عرفنا مضرّة اجتماعهم فما منفعة افتراقهم ؟ فقال : يرجع أصحاب المهن إلى مهنتهم فينتفع النّاس بهم » نهج‌البلاغه : قصار 198 . ( 3 ) . « صلاح ذات البين أفضل من عامّة الصلاة و الصّيام » نهج‌البلاغه : خطبه 47 . ( 4 ) . ابراهيم / 14 : 16 .